Religia i śmierć

Psychoterapia poznawczo behawioralna Warszawa

W opisie nerwic uderza duża różnorodność oraz bogactwo objawów i dolegliwości, ich zmienność i często dramatyczny charakter, zawierający niekiedy jakby ukryte treści. Ponadto objawy nerwicowe są znane każdemu z własnego doświadczenia i dlatego też większość z nich wydaje się zrozumiała. Niekiedy jednak stopień ich nasilenia, zmienność i wpływ na zachowanie się jednostki mogą wydać się dziwaczne, bezsensowne i niepokojące, a widoczne lub zakładane przez otoczenie dążenie do uzyskania ulg może się przyczynić do ich oceny jako zamierzonych lub przesadnie eksponowanych. Psychoterapia poznawczo behawioralna Warszawa jest niezbędna do wyleczenia nerwicy. Próby uporządkowania i podziału na kategorie objawów znajdują wyraz w podziałach na objawy somatyczne i psychiczne oraz zachowania, emocjonalne i przeżyciowe, mono- i wielosymptomatyczne. Jednak zarówno charakter objawów, jak i mechanizmy ich powstawania przemawiają za tym, że tego typu podziały mają względne znaczenie. Wiele dolegliwości i objawów występuje w rozmaitych powiązaniach w przebiegu zaburzeń u poszczególnych chorych.

 

 

WYSTĘPUJĄCY SYMBOL

W buddyzmie, jak to stwierdziliśmy, występował ich symbol w po­staci Mary, który łączył w sobie te złowrogie siły i ukazywał je w końcowym etapie jako pozbawio­ne władzy nad człowiekiem wskutek zwycięstwa nad nimi Buddy. W hinduizmie i buddyzmie występują bardziej rozwinięte idee osobowego zbawienia, przezwycię­żenia śmierci i wyzwolenia. Wiara w ponowne urodzenie oznacza, iż zbawienie jest radykalnym przezwyciężeniem śmierci dzięki przejściu strumie­nia egzystencji do transcendentnego królestwa. W przypadku rozwoju życia kontemplatywnego osiągnięcie tego transcendentnego świata odbywa się za sprawą medytacji i praktyki jogińskiej; tam zaś, gdzie występuje wiara w osobowego Boga, wa­runkiem zbawienia jest pobożność i oddanie Bogu.

DROGA MEDYTACJI

Droga medytacji czasami przyjmuje formę wy­cofania się z codziennego żyda w społeczeństwie, jak to się dzieje w koncepcji życia klasztornego buddyzmu, taoizmu oraz w życiu sannjasina. Su­gerowałoby to, że dostęp do wyższego życia du­chowego jest ograniczony. Leoz wraz iz rozwojem zainteresowania śmiercią i wyzwoleniem maimy do czynienia z próbą dostarczenia wzorca zbawienia łatwiej dostępnego ludziom w ich normalnym toku życia. Choć doktryna o ponownym urodzeniu sama dostarcza rozwiązania tego problemu, stwarzając możliwość doskonalenia się duchowego w przy­szłym wcieleniu, istnieje pilna potrzeba znalezie­nia drogi do natychmiastowego zbawienia, szcze­gólnie w takich kulturach jak japońska i chińska, gdzie wiara w ponowne narodziny nie poprzedza­ła recepcji buddyzmu.

DEMOKRATYZACJA DROGI

„Demokratyzacja” drogi wiodącej poza śmierć przyjmuje dwie główne for­my: jedna przez ewolucję przepisów jogi dostoso­wanych do codziennego życia, jak w niektórych fazach szkoły zen, gdzie nawet wojownik mógł uzyskać oświecenie przez podporządkowanie swoich czynności zawodowych kierunkowi duchowemu, druga zaś przez stopniowe zastępowanie nieba dla wybranych powszechną nadzieją transcendentnego wyzwolenia. Ten ostatni proces zależał w dużej mierze od rozwoju idei boga osobowego C2;y też niebiańskich buddów i innych bytów duchowych, mogących zabezpieczyć wiernym niebiańską egzy­stencję.

POPRZEDNI PROCES

Poprzedni proces kojarzy się z poglądami meta­fizycznymi, zgodnie z którymi można być tutaj i teraz w kontakcie z absolutem przenikającym całe życie. Tak więc w mahajanie występuje połą­czenie sprzeczności: nirwana i sansara (cykliczny strumień egzystencji) są stanami identycznymi. To istnienie i niebyt to nie tylko absolut transcen­dentny wobec świata, lecz także sama istota zja­wisk. Tak więc nurzamy się, by tak rzec, w mo­rzu wyzwolenia — gdybyśmy tylko mogli je do­strzec. Podobnie w taoizmie mędrzec może uczest­niczyć w wiecznej Tao dostosowując się do niej przez powstrzymanie się od działania. W neokon- fucjanizmie najwyższy absolut można poznać obej­mując istotę tego wszystkiego, z czego utworzony jest otaczający nas świat i my sami.

WZORCE MYŚLENIA

Takie wzorce myślenia mogą w niejednakowy sposób uwzględ­niać problematykę przezwyciężenia śmierci. Osiąg­nięcie jedni z absolutem oznacza, można powie­dzieć, odkrycie tajemnicy życia wiecznego, a tym samym umożliwia spokojne przyjęcie śmierci: nie ma potrzeby zakładać jakiegoś wiecznego stanu duszy (jak w dżinizmie czy w jodze na przykład) poza ostateczną śmiercią. Choć w religiach wschodnich pojawiają się od czasu do czasu idee sądu pośmiertnego, to jednak pozostają one bez większego znaczenia, z jednej strony dzięki koncepcji ponownego urodzenia, z drugiej zaś dzięki pewnemu sceptycyzmowi, który występuje w konfucjanizmie. Zgodnie z wiarą w karman „sąd” dokonuje się na podstawie roz­patrzenia życia przeszłego i uczynków obecnego życia jednostki.